Fatalismo lucano, ma anche la volontà di credere maggiormente in se stessi. E così la vita scorre, come scorre l'acqua. Un elemento questo che permea la cultura lucana a partire dalla dea Mefite protettrice delle sorgenti e da tutte le sue consorelle che hanno animato i culti degli antichi popoli lucani. Queste le suggestioni della decima tappa del viaggio che Basilicata Digital Channel compie insieme al poeta vernacolare vietrese Franco Pantalena con Panta Rei.
Pantalena presenta il prossimo componimento come "una filastrocca e s’intitola Te l’avia ritt = te lo avevo detto… ed è un semplice e puro invito a credere maggiormente in se stessi e nelle proprie capacità".
Te l’avia ritt
T l’avia ritt, t l’avia
La vita è com a l’acqua
La trova semp la via.
T l’avia ritt, t l’avia
La v’rtà è com a l’acqua
Già la canosce la via.
Tu, tu Nn p’nza a niusciun
Ea Penzà a ti si vo r’vntà qualcun
E nn t mett paura
ca na nott chiu r na nott nn dura
Tu, tu Nn guarda’ a jat
Ca tant po nsciun è nat mbarat
E nn t n fa na paura
Ca tant gni prsona è nata criatura
Tu, tu Nn p’nza a niusciun
Ea Penzà a ti si vo r’vntà qualcun
E nn t mett paura
Chiu r la menza nott nn pot mai ess scura
E Nn t n puoi fa vnì na frev
inda r cos ce crer
T l’avia ritt, t l’avia
La vrtà è com a l’acqua
già la canosce la via.
Tand arriva lu juorn
Ca t uard attuorn e ti sient rice:
T l’avia ritt, t l’avia
La vita è com a l’acqua
La trova semp la via.


